Podczas spotkania zwizkw zawodowych z zarzdem firmy podniesiona zostaa kwestia procedury awansowania pracownikw naszej firmy. Przedstawiciel ZZIT zapyta, kiedy przywrcone zostan konkursy na poszczeglne stanowiska. Odpowiedzi udzieli Marcin Buczkowski, czonek zarzdu ZAP. Sens jego wypowiedzi by mniej wiecej taki, e stanowiska kierownicze dzisiaj obsadzone s przez kompetentnych ludzi, najlepszych fachowcw i jak na razie nie ma potrzeby ich zmienia. Jeeli natomiast ktry z nich odejdzie na emerytur lub umrze, to zarzd bdzie wiedzia, kogo awansowa na jego miejsce. Dyskusji na ten temat waciwie nie byo, bo wszystkim uczestnikom spotkania odebrao gos. Pani prezes Magorzata Iwanejko, ratujc sytuacj, niemiao prbowaa prezentowa nieco odmienne zdanie, ale waciwie niczego to nie zmienio.
W tym miejscu wypada przypomnie, e o praktyce awansowania pracownikw stosowanej przez M. Buczkowskiego pisalismy ju w „Nadchodz Zmiany” w czerwcu 2005 r. w artykule „Sekretariaty kuni kadr” - chodzio wwczas o awansowanie sekretarki Buczkowskiego na stanowisko kierownika zespou informacji, z jednoczesnym przyznaniem jej wynagrodzenia o jedna grup wyej ni przewiduje to taryfikator. Na temat takich praktyk wypowiada si ostatnio jeden z ekspertw od zarzdzania zasobami ludzkimi. Z jego wypowiedzi wynikao, e zdarzenie takie jest typowym przykadem zjawiska zwanego „olnieniem”. W skrcie polega ono na tym, e „olniony” przeoony, w tym wypadku M. Buczkowski, zaczyna myle wedug nastpujcego schematu: „Skoro jest taka adna, to musi byc bardzo mdra”.
Jako usprawiedliwienie dla pana Marcina naley stwierdzi, e zjawisko to jest do powszechne. Nie w kadym jednak przypadku „olnionemu” paci si 20 tysicy z miesicznie...
S. Wrga
|
