Omawiane tematy:

1. Wyniki spółki;
2. „Porozumienia” dla pracowników;
3. Fundusze remontowe, w tym rozwinięcie wątku budowy rusztowań przez REMZAP;
4. Negocjacje płacowe, w tym propozycja podwyżek dla „odchodzących pracowników”.

Ad.1

 Na spotkaniu obecni byli przewodniczący związków zawodowych, prezes zarządu ZAP, wiceprezes nadzorująca pion personalny oraz szef biura personalnego.

Spotkanie rozpoczęła prezentacja wyników, lepsze niż rok temu, ale nadal tarnowskie i polickie długi nie pozwalają wyjść nad kreskę.

Według Anny Czarneckiej, wspieranej przez Renatę Wyskwar, winny jest kocioł na węgiel. Większość pracowników doskonale rozumie, że jest to przytaczane , żeby odwrócić uwagę od spraw istotnych w naszej firmie, a dodatkowo staraliśmy się tłumaczyć (być może niepotrzebnie), że BW 100 wybudowany został z własnych środków ZAP i nie obciąża nas kredytem do spłacenia. 

Ad.2

Następnie rozmawialiśmy o uznaniu przez Państwową Inspekcję Pracy za nielegalne treści tzw. ,,porozumień”, do podpisania których zmuszani byli pracownicy. Prezes wytłumaczył, że PIP nie wydał nakazu, a tylko zalecenie, więc kontynuują nielegalne działania poprzez wypowiedzenia warunków pracy.

Zapytaliśmy po co to robią? Szef biura personalnego odpowiedział, że dla ujednolicenia treści umów o pracę. Przypomnieliśmy, że proceder zmieniania treści umów o pracę rozpoczęły tłuste koty kilka lat temu i to doprowadziło do niejednolitości. Więc oni, bezpartyjni fachowcy, kroczą ścieżką wytyczoną przez tłuste koty i nawet nie zdają sobie z tego sprawy. Wyraźnie się zawstydzili. Wszyscy oczywiście doskonale wiedzą, że tłuste koty i bezpartyjni fachowcy muszą realizować tarnowskie polecenia i ,,g” mają do powiedzenia.

Ad.3

Dyskutowaliśmy również o sposobach wykorzystania funduszy remontowych. Dłużej zatrzymaliśmy się przy systematycznym kupowaniu suchej dębiny przez Remzap. Ujawniłem, że rozmawiałem w tej sprawie z przedstawicielem spółki, który wyjaśnił mi, że sucha dębina używana jest przez nich do budowy rusztowań. Wszyscy zgodzili się, że budując rusztowania z suchej dębiny trudno utrzymać się na rynku. Ale dlaczego REMZAP to robi??????? Niezwykle dziwne.  

Ad.4

Procedura zobowiązuje nas do przeprowadzenia negocjacji płacowych. Prezes zaproponował podwyżki dla tych, którzy mogą znaleźć inną pracę i odejść z firmy (na zasadzie przytrzymania pracowników). Wskazaliśmy, że rodzice dzieci w wieku szkolnym, pracownicy opiekujący się chorymi rodzicami albo w inny sposób uwiązani na miejscu są najmniej mobilni,  jednocześnie nie bardzo wiadomo jak  ustalić, komu „należałaby się” podwyżka, żeby na ,,darmo” nie wydawać pieniędzy. Jakoś dyskusja się urwała.

Przypomnieliśmy wtedy o diagnozie postawionej przez Daniela Obajtka, stwierdził on, że minimalna krajowa wyprzedziła menagerów z tarnowskiej grupy. Anna Czarnecka wspomagana przez Renatę Wyskwar stwierdziły, że winny jest kocioł na węgiel (patrz także punkt 1). Przypomnieliśmy, że Najwyższa Izba Kontroli bardzo wysoko oceniła w swoim raporcie inwestycję energetyczną na paliwo wydobywane 50 km od Puław. Natomiast według naszych szacunkowych obliczeń przez ostatnie 12 lat Tarnów wydrenował z funduszu płac Puław 1.800.000.000 zł (jeden miliard osiemset milionów), następnie: z zysków, opłat za logo, opłat za usługi korporacyjne itp. dwa razy tyle. Przejmując Puławskie rynki zbytu-  następne 4 miliardy, co daje w sumie około 10 miliardów.  Kolejne 10 miliardów wzięli pod zastaw naszych instalacji na frajerskie inwestycje u siebie. Obsługa tego kredytu kosztuje rocznie prawie miliard i to jest duży problem, o ruskich nawozach nie wspominając.

Na negocjacje płacowe, które przeprowadzić musimy ze względu na obowiązującą procedurę, życzyliśmy reprezentacji zarządu siły w nogach dla dogonienia minimalnej krajowej. Na następne spotkanie zostawiliśmy sobie opublikowaną właśnie przez GUS średnią krajową za styczeń i luty bieżącego roku – 9056 zł.